Tagarchief: voorlezen

Boektober

Standaard

boektober“Heb jij zin om meer te lezen, maar kom je er niet aan toe? Of zou je graag lekker in de leesflow willen komen?” Dit las ik op de site van Dagmar Valerie en ik was meteen wakker toen ik dat las. Ik ben namelijk wel lekker fanatiek aan het schrijven, maar ik vind dat ik echt te weinig lees. Dat wil zeggen – ik lees best veel hoor; ik lees voor, ik lees de krant, vakbladen, vakliteratuur, studieboeken, blogs – maar aan boeken kom ik te weinig toe.

Ik besloot dus mee te doen aan de boekleeschallenge, al heb ik vooraf niet bedacht hoeveel boeken ik precies wil gaan lezen. Of het slim is om een aantal te bedenken, weet ik niet. Ik ken mezelf wel een beetje: als ik eenmaal lees, verslind ik een boek. Maar als mijn uitdaging zou zijn “Lees in oktober 25 boeken”, dan ben ik bang dat ik afhaak.

Hoe dan ook, ik ben vorige week meteen naar de bibliotheek gegaan en heb snel wat kinderboeken uit de kast getrokken. Ik bedacht me dat ik volgende week wel weer een nieuwe stapel kan halen. Mijn vlugge keuze viel op de volgende boeken:

De fantastische meneer Vos (Roald Dahl)

Het Maanpaard (Federica de Cesco)

Kinderen van Moeder Aarde (Thea Beckman)

Het mooie is: ik heb de eerste twee boeken al uit. Twee boeken in de eerste vier dagen van oktober, dat is best een mooie score. Nummer drie is wat dikker dus dat boek zal ik niet in een avond uitlezen. Hoe dan ook, ik lees lekker door en ik zal eind oktober laten weten hoe ver ik ben gekomen en welke boeken ik nog meer heb gelezen!

Advertenties

Leuker voorlezen

Standaard

Foto: Minke Hogervorst

Voorlezen is goed voor de woordenschat van je kind, het stimuleert je kind om zelf te gaan lezen, het bevordert de taalvaardigheid, enzovoorts. Je kent ze wel, van die lijstjes.

Je durft haast niet meer een avond voorlezen over te slaan. Maar op die lijstjes staat ook: voorlezen is leuk en gezellig.

Dat is natuurlijk wel de bedoeling, dat het fijn is voor voorlezer en kind. Maar hoe moet dat eigenlijk, voorlezen? Kijk eens op Youtube en tik een prentenboekentitel in – grote kans dat je een tenenkrommend saai voorgelezen verhaal te horen krijgt. Hoe kan het beter?

Vijf tips om voorlezen (nog) leuker te maken.

  1. Maak het zelf leuk: lees enthousiast voor. Je hoeft niet per se gekke stemmetjes te doen. Neem bijvoorbeeld het boek Wij gaan op berenjacht, van Helen Oxenbury en Michael Rosen (Gottmer). De eerste zin is: “Wij gaan op berenjacht.” Dit is natuurlijk niet iets wat je elke dag doet! Het moet dus zeker niet klinken als “We gaan vandaag even naar de bakker.” Nee, mijn hemel, we gaan op berenjacht! We gaan een héle grote vangen! Een beer vangen is eng, spannend, stoer. Laat dat horen!
  2. Lees vaak en veel voor. Je zult merken dat je een betere voorlezer wordt. Mijn dochter wilde een tijdlang alleen maar uit één boek voorgelezen worden. Maar blijf gewoon verschillende boeken aanbieden. Je zult ook merken dat het ene boek veel lekkerder leest dan het andere.
  3. Lees (niet) altijd op hetzelfde moment voor. Ja, natuurlijk lezen we allemaal braaf tien minuutjes voor als de kinderen gaan slapen. Heel goed. Maar lees ook eens op een regenachtige zondagmiddag voor. Of na schooltijd. Of stop je kind eens een half uur eerder in bed met de belofte om héél veel verhaaltjes voor te lezen.
  4. Varieer. Als je kind moe is, wil het waarschijnlijk alleen maar lekker tegen je aan liggen en luisteren. Niks mis mee, maar je kunt je kind er ook wat meer bij betrekken. Laat hem woordjes of zinnetjes invullen, stel vragen over het verhaal of laat dingen aanwijzen op plaatjes.
  5. Lees (niet) alles voor. Ik geef toe, ik lees soms zelfs de verpakking van de hagelslag voor (niet voor het slapengaan trouwens). Ik lees voorleesverhalen voor, prentenboeken, rijmpjes. Op een middag las ik een stripboek van Donald Duck voor. Ik ergerde me groen en geel aan de humorloze stripjes en de beroerde teksten ( “Precies raak…”, “BONK!”, “Urgh!”, “De bijen zien al snel wie hun korf heeft vernield!” “Ze besluiten de dader een lesje te leren…”, “KAI!”, “KEF! KEF! KEF!”, “Hi, hi, hi!” ). Ik zeg niet dat je nooit een stripboek mag voorlezen maar die middag heb ik tegen de kinderen gezegd dat ze maar een echt boek moesten pakken. Want het moet leuk blijven voor de kinderen maar ook zeker voor jezelf!

Voorlezen

Standaard

Voorlezen aan je kind is de basis voor de liefde voor boeken.

Ik kan me nog goed herinneren dat ik hoogzwanger was – zelfs al voorbij de uitgerekende datum. Het was benauwend warm en ik was er een beetje klaar mee. Daarom ging ik even langs bij een vriendin die een half jaar eerder moeder was geworden. Dochterlief was gebadderd, had gedronken en nu, zei mijn vriendin trots, gaan we nog even lekker voorlezen. Dat verbaasde me – ik wist helemaal niet dat je een baby van 6 maanden al kon voorlezen! Even later zaten ze samen op het grote bed, en het kleine meisje keek gebiologeerd naar de kleurige prenten van Rupsje Nooitgenoeg (Eric Carle).

Niet veel later was ik zelf moeder en ik kon niet wachten tot ik het eerste boekje kon gaan voorlezen! Vol trots zat ik na een paar maanden klaar met een prachtig prentenboek. Dochterlief wilde het eerst even proeven. Daarna probeerde ze het vast te pakken en ten slotte gooide ze het door de kamer. Enigszins teleurgesteld vroeg ik me af of ik toch iets te vroeg was begonnen.

Gelukkig kwam het een tijdje later meer dan goed. De afgelopen jaren is er maar heel zelden niet voorgelezen. Nog even, en ze gaat zelf lezen. Maar ik hoop dat ik ook nog heel lang lekker mag voorlezen, want ik geniet er echt met volle teugen van!